கீழ்ப்படிதல், வேதாகமத்தில் காணப்படும் ஒரு நற்பண்பாகும். ஆனால் இன்றைய நாட்களில் அது பெரிதாக மதிக்கப்படுவதில்லை; அது ஒரு நற்பண்பாகவே கருதப்படுவதில்லை என்று கூட சொல்லலாம். எந்தவொரு நிறுவனத்தின் இயக்குநர் குழுவும் தங்கள் நிறுவனத்தின் மூல மதிப்புகளில் ஒன்று ‘கீழ்ப்படிதல்’ என்று அறிவிப்பதை நீங்கள் கேட்டிட்டிருக்கவே மாட்டீர்கள். அது அபத்தமாக இல்லையா? ஆம், கீழ்ப்படிதலின் உண்மையான முக்கியத்துவத்தைக் காண்பதிலிருந்து நாம் எவ்வளவு தூரம் விலகிவிட்டோம் என்பதை அது அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

ஆயினும், கீழ்ப்படிதல் என்னும் இந்த வார்த்தையைப் பற்றிய நம் சமூகத்தின் கருத்து எப்படி இருந்தாலும், அது வேதாகமத்தில் நாம் காண்கிற மிக விலையேறப்பெற்ற பண்புகளில் ஒன்றாயிருக்கிறது. பூரணமான ஒருமைப்பாடு இருக்கும் இடங்களிலெல்லாம் கீழ்ப்படிதல் இருக்கிறது: குடும்பத்தில், சபையில், திரித்துவத்திலும் கூட கீழ்ப்படிதல் காணப்படுகிறது.

நிறைவான ஒற்றுமைக்கு தேவத்துவத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட உதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அது கீழ்ப்படிதலால் நிறைவுபெற்ற ஒற்றுமை. இயேசுகிறிஸ்து, தம்முடைய பிதாவோடும் பரிசுத்த ஆவியானவரோடும் யுகா யுகங்களாக சமமாக இருந்தவர்; நித்தியமாக இருந்தவர். அவர் 331/2 வருஷங்களுக்கு தன்னார்வமாகக் கீழ்ப்படிதலோடு தம்மைத் தாழ்த்திக்கொண்டார். பரலோகத்திலிருக்கும் தம் பிதாவுக்கு மட்டுமல்ல (யோவான் 5:19, 30; 6:38; 8:28; 14:31), பரிசுத்த ஆவியானவரின் தலைமைக்கும் கூட தம்மைக் கீழ்ப்படுத்தினார் (மத்தேயு 4:1; லூக்கா 4:1; மாற்கு 1:12).

இயேசுகிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையில் வெளிப்பட்ட கீழ்ப்படிதலின் விலையேறப்பெற்ற மதிப்பை நாம் கண்டிருக்கிறோமா? அதை நாமும் தொடர்ந்து நாடவேண்டிய ஒரு நற்பண்பாகக் காண்கிறோமா? கீழ்ப்படிதலுள்ள இருதயத்தை வளர்த்துக்கொள்ள நாம் தேடுகிறோமா?

நாம் வாழும் இந்நாட்களில், உலகத்தின் மதிப்பீடுகள் நம்மை அழுத்திக்கொண்டிருக்கும்போது, கீழ்ப்படிதல் என்னும் இந்த விலையேறப்பெற்ற பண்பின் உண்மையான மதிப்பை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறோம், அல்லது கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிடுகிறோம் என்பதை எண்ணி நான் அஞ்சுகிறேன்.

கீழ்ப்படிதல் நம் வாழ்க்கையை எதோ விதத்தில் மகிழ்ச்சி குறைந்ததாக மாற்றிவிடும் என்று நாம் பயப்படுகிறோம். ஆனால் அது உண்மையா? இயேசுகிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையை மட்டும் பார்த்தால் போதும், அது உண்மையா என்று நாம் அறிந்துகொள்வோம். உலக வரலாற்றில் இயேசுவின் வாழ்க்கையைக் காட்டிலும் அதிகமாக ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட வாழ்க்கை வேறு ஏதாவது உண்டா? அதிக நிறைவான வாழ்க்கை? அதிக வல்லமையுள்ள வாழ்க்கை? அதிக மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை? அதிக பலனுள்ள வாழ்க்கை?

உலக வரலாற்றில் இயேசுவின் வாழ்க்கையை விட அதிக உற்சாகமளிக்கும் வாழ்க்கை வேறு எதுவும் இருந்ததாக என்னால் கற்பனை செய்துகூட பார்க்க முடியவில்லை. நம் வாழ்க்கையில் நமக்குத் தேவையான ஜீவனையும், இளைப்பாறுதலையும், மகிழ்ச்சியையும், சமாதானத்தையும், பலனையும், மற்ற எல்லாவற்றையும் பரலோகப் பிதாவிடம் தேடுவதை விட அதிக ஆனந்தமான வேறு எதுவும் இல்லை. கீழ்ப்படிதலின் பாதை ஆசீர்வாதங்களின் பாதை என்பதை நாம் கண்டுகொள்வோம். நாம் மெய்யாகவே விரும்புவதும், நமக்குத் தேவைப்படுவதுமான எல்லாவற்றையும் பெற்றுக்கொள்வதற்கான திறவுகோல் கீழ்ப்படிதலே.

கீழ்ப்படிதலின் மதிப்பை நாம் கண்டுகொண்ட பிறகு, ஒரு நுட்பமான வஞ்சனை நமக்குள் ஊடுருவ முடியும். அதாவது, "நான் தேவனுக்கு மட்டும் கீழ்ப்படிந்தால் போதும்" என்ற நம்பிக்கை. "எல்லா விசுவாசிகளும் ஆசாரியர்களே" என்பதையும், இயேசுகிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு எந்த மத்தியஸ்தரும் யாருக்கும் தேவையில்லை என்பதையும் நான் விசுவாசிக்கிறேன் (எபிரெயர் 7:25). ஆயினும், புதிய உடன்படிக்கை காலத்திலும் கூட, "கோராகின் கலகத்திலிருந்து" நம் இருதயங்களைக் காத்துக்கொள்ளும்படி நாம் கட்டளையிடப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதையும் கவனிக்கவேண்டியது முக்கியம் (யூதா 1:11).

கோராகின் கலகம் தன்மீது தேவன் வைத்திருந்த அதிகாரத்தை எதிர்ப்பதாக இருந்தது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவன் ஒரு லேவியனாயிருந்தான்; தேவனால் அப்படிப்பட்டதொரு சிறப்பான நியமனம் பெற்றவனாக இருந்தபடியினால், அவன் வேறு எந்த மனிதனுக்கும் இன்னும் தன்னைக் கீழ்ப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டியதில்லை என்று எண்ணினான். அதே எண்ணம், அதாவது, ‘என்னிடம் இயேசுகிறிஸ்து இருக்கிறார், ஆகவே என் சபையிலோ வேறு எங்கும் எந்தத் தலைவருக்கும் கீழ்ப்படியவேண்டிய தேவையோ, கட்டளையோ இல்லை’ என்ற எண்ணம் நம் இருதயங்களிலும் நுழையலாம். ஆனால் இந்த மனோபாவத்திற்காகவே கோராகு நரகத்திற்குள் விழுங்கப்பட்டான்; அதனால்தான் அதே விளைவிலிருந்து காத்துக்கொள்ளும்படி யூதா நம்மை எச்சரிக்கிறார். தேவன் மந்தையின் பாதுகாப்பிற்காக சபையில் தலைமையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். இயேசுகிறிஸ்துவைத் தவிர வேறு யாருக்கும் கீழ்ப்படியவேண்டியதில்லை என்ற கருத்தை நிராகரிப்பது, தேவன் தம்முடைய சரீரத்திற்காகக் கொடுத்திருக்கும் வழிமுறையையே நிராகரிப்பதாகும்.

அதனால்தான் பேதுரு 2பேதுரு 2:10-இல் இவ்வாறு எச்சரிக்கிறார்: “அதிகாரத்தை அசட்டைசெய்து நடக்கிறவர்களையும்... நியாயத்தீர்ப்பு நாள்வரைக்கும் தண்டனைக்குள்ளாக வைத்திருக்க கர்த்தர் அறிந்திருக்கிறார்.” (2பேதுரு 2:10 — சுருக்கமான கருத்து). இன்னும் சொல்லப்போனால், “அதிகாரத்தை அசட்டைபண்ணுவதை” அவர் “அசுத்தமான இச்சையில் மூழ்குவதற்குச்” சமமாக வைக்கிறார். அதிகாரத்தின் கீழ் இருப்பதை எதிர்ப்பது, "இச்சையில் மூழ்குவதைப்போலவே" நம் ஆத்துமாவிற்கு அதே அளவு அழிவைக் கொண்டுவருகிறது என்பதை நாம் கண்டிருக்கிறோமா?

கடைசி நாட்கள் சபைக்குள்ளேயே வஞ்சனை காணப்படும் நாட்களாயிருக்கும் (மத்தேயு 24:24; லூக்கா 21:7-9) என்று வேதாகமம் கூறுகிறது. “நான் எந்த அதிகாரத்தின் கீழும் இருக்க வேண்டியதில்லை” என்று எண்ணும் வஞ்சனையானது நாம் குறிப்பாக தப்பித்துக்கொள்ளவேண்டிய ஆபத்தான வஞ்சனையாகும். கீழ்ப்படிதல் நம் மதிப்பிலும் வாழ்க்கையிலும் வளர்ந்துகொண்டே போகும் ஒரு நற்பண்பாக மாறும்படி நாம் போராடவேண்டும்.

ஆகவே, கீழ்ப்படிதல் என்ற வார்த்தையைக் கேட்டவுடன் மனம்புண்படுகிற அல்லது எரிச்சலடைகிற உள்ளுணர்வான எதிர்வினையை நாம் நியாயந்தீர்ப்போமாக. கீழ்ப்படிதலின் மேன்மையைக் கூறுகிற, கீழ்ப்படியும்படி கட்டளையிடுகிற வேதவசனப் பகுதிகளை மகிழ்ச்சியும் இளைப்பாறுதலும் நிறைந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட வாழ்க்கைக்கான திறவுகோலைத் தரும் வாக்குத்தத்தங்களாகவும் காண்போம். கட்டளையைக் கண்டு தயங்காதிருப்போம்; மாறாக, நம்மை ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களாகக் கருதிக்கொள்வோம். ஏனென்றால், கீழ்ப்படிதலுள்ள ஒரு தீவிர மனோபாவம் நிச்சயமாகக் கொண்டுவரக்கூடிய எல்லாவற்றையும் பெற்றுக்கொள்ள நமக்கு வாய்ப்பு கிட்டியிருக்கிறதே!